Дэлхий нийтээрээ 2050 он гэхэд хүлэмжийн хийн ялгарлыг тэглэх буюу "Net-Zero" зорилтыг хэрэгжүүлэхээр чармайж байна. Энэхүү зорилтын хүрээнд дэлхийн томоохон корпорацууд өөрсдийн үйл ажиллагаанаас гарах хорт хийг бууруулахаа амлаж, олон нийтэд байгаль орчинд ээлтэй мэт харагдахыг эрмэлзэх болсон. Гэвч энэ бүхэн зөвхөн цаасан дээрх тоо баримт уу, эсвэл бодит өөрчлөлт үү гэдэг асуулт улам бүр томорсоор байна.
"Searchlight Institute" судалгааны байгууллагын шинэ тайланд дурдсанаар, компаниуд ихэвчлэн "нүүрстөрөгчийн кредит" (carbon credits) болон сэргээгдэх эрчим хүчний гэрчилгээг худалдан авах замаар өөрсдийн бохирдлыг "тэнцвэржүүлдэг" байна. Энгийнээр тайлбарлавал, компаниуд үйлдвэрлэлээсээ гарах хорт хийг багасгахын оронд мөнгө төлж өөр газрын мод тарих эсвэл бусад төслийг санхүүжүүлэх замаар тайлан дээрээ "тэг" гэсэн тоог гаргаж ирдэг. Гэвч энэ арга нь уур амьсгалын өөрчлөлтийн эсрэг бодит үр дүн үзүүлдэггүй болохыг шинжээчид шүүмжилж байна.
Энэхүү асуудал нь зөвхөн Байгаль орчин, нийгэм, засаглал (ESG)-ийн хүрээнд яригдах асуудал биш, харин бизнесийн ёс зүйн том асуулт болоод байна. Компаниуд жинхэнэ утгаараа технологио шинэчилж, нүүрстөрөгчийн ялгарлаа бодитоор бууруулахын оронд санхүүгийн аргаар асуудлыг "тойрч" байгаа нь ирээдүйд илүү ноцтой үр дагаварт хүргэж болзошгүй юм. Хэрэв корпорацууд иймэрхүү "ногоон угаах" (greenwashing) арга барилаа үргэлжлүүлсээр байвал бид 2050 он гэхэд дэлхийн дулаарлыг хязгаарлах зорилгодоо хүрэх боломжгүй болох эрсдэлтэй.
Залуу үеийнхний хувьд бидний сонгож буй брэндүүд хэрхэн байгаль орчинд хандаж байгааг анхаарах нь чухал. Зөвхөн маркетингийн уриа эсвэл тайлангийн хуудас бус, тухайн компани бодит үйлдвэрлэлдээ ямар өөрчлөлт хийж байгааг харах нь цаг үеийн шаардлага болоод байна. Магадгүй бид "Net-Zero" гэх нэр томьёог бүрмөсөн халж, илүү ил тод, хэмжигдэхүйц бодит хариуцлагын тогтолцоог шаардах цаг нь иржээ.
