Дөрвөн жил тутамд болдог хөлбөмбөгийн ДАШТ-ийг бид дэлхийн хамгийн том, хамгийн нэр хүндтэй спортын арга хэмжээ гэдгээр нь мэднэ. Гэвч The Economist сэтгүүлийн шинжээчдийн үзэж буйгаар, энэхүү аварга том тэмцээн нь сүүлийн үед өөр нэгэн сонирхолтой дүр төрхтэй болжээ. Энэ бол зах зээлд байр сууриа алдаж, өрсөлдөх чадвараа сулруулж буй томоохон корпорацуудын “ялагчдын тэмцээн” юм.
Өнөөдөр ДАШТ-ий ивээн тэтгэгчдийн жагсаалтыг харахад нэгэн сонирхолтой зүй тогтол ажиглагдана. Олон улсын хэмжээнд хүчтэй өрсөлдөөн дунд байгаа, эсвэл технологийн шинэ эрин үед байр сууриа алдаж эхэлсэн компаниуд энэхүү тэмцээнд бүхнээ зориулан хөрөнгө оруулалт хийх нь элбэгшжээ. Жишээлбэл, дэлхийн зах зээлд өрсөлдөх чадвар нь буурч буй уламжлалт сүлжээний компаниуд эсвэл хэрэглэгчдийн анхаарлаа алдсан томоохон брэндүүд хөлбөмбөгийн нэр хүндийг ашиглан өөрсдийгөө “аврах” оролдлого хийдэг байна.
Энэ нь маркетингийн “цөхрөлийн” нэг хэлбэр гэж хэлж болно. Технологийн салбарт бүх зүйл маш хурдацтай өөрчлөгдөж, дижитал платформууд ноёрхож буй өнөө үед, уламжлалт бизнесүүд өөрсдийн нэр хүндийг хадгалахын тулд ДАШТ шиг дэлхий даяар анхаарал татдаг арга хэмжээнд асар их мөнгө зарцуулдаг. Тэдний хувьд энэ нь зүгээр нэг сурталчилгаа бус, харин хэрэглэгчдийн ой санамжид үлдэх гэсэн эцсийн найдвар юм.
Гэвч энэ стратеги үргэлж амжилттай байдаг уу? Шинжээчид үүнд эргэлзэж байна. Спортын арга хэмжээнд асар их хөрөнгө хаясан ч, бүтээгдэхүүн болон үйлчилгээ нь инноваци дутагдалтай байгаа компаниуд урт хугацаанд зах зээлээс шахагдсаар байна. ДАШТ-ий талбай дээрх тоглолт хэдийгээр гайхалтай ч, түүнийг ивээн тэтгэж буй компаниудын хувьд энэ нь “ялагдлын тэмцээн” болж хувирах эрсдэлтэй.
Эцэст нь, хөлбөмбөгийн ногоон талбай дээрх ялалт нь зөвхөн тоглогчдын ур чадвараас хамаардаг бол, бизнесийн талбар дээрх ялалт нь зөвхөн зар сурталчилгаанаас бус, харин зах зээлийн өөрчлөлтийг мэдэрч, шинийг эрэлхийлэх чадвараас хамаардаг гэдгийг энэ үзэгдэл сануулж байна.
