Хөлбөмбөгийн 2030 оны Дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээн нь Марокко улсын хувьд зөвхөн спортын наадам төдийгүй эх орныхоо нэр хүндийг дэлхийд таниулах стратегийн томоохон төсөл болж байна. Рабат хот энэхүү тэмцээнийг зохион байгуулах эрхийг авснаар дэд бүтэц, цэнгэлдэх хүрээлэнгүүд болон тээврийн сүлжээгээ сайжруулахад тэрбум тэрбум доллараар хэмжигдэх хөрөнгө оруулалтыг төвлөрүүлж эхэлжээ.
Засгийн газрын зүгээс энэхүү үйл явдлыг улс орны эдийн засгийн хөгжлийг хурдасгах, аялал жуулчлалыг нэмэгдүүлэх, олон улсын тавцанд байр сууриа бэхжүүлэх алтан боломж хэмээн сурталчилж байна. Мароккочуудын хувьд энэ нь үндэсний бахархлыг сэргээж, залуу үеийнхэнд итгэл найдвар төрүүлж буй үйл явдал юм. Гэвч гялгар фасадны цаана асуудлууд ар араасаа гарч ирсээр байна.
Шүүмжлэгчид болон иргэний нийгмийн төлөөлөгчид улсын төсвийг ийм асар их хэмжээгээр спортын дэд бүтцэд зарцуулах нь зөв эсэхэд эргэлзэж байна. Ялангуяа инфляцын өсөлт, амьжиргааны өртөг нэмэгдэж байгаа энэ үед боловсрол, эрүүл мэндийн салбарт шаардлагатай байгаа хөрөнгийг ийм төрлийн “престиж” буюу нэр хүндийн төслүүдэд зориулж байгаад олон нийтийн дунд бухимдал үүсээд байна. Зарим бүс нутагт иргэдийн орон сууцны асуудал хурцаар тавигдаж, бүтээн байгуулалтын ажил нь орон нутгийн иргэдийн эрх ашигтай зөрчилдөх тохиолдол гарч байгаа нь нийгмийн зөрчлийг улам бүр дэвэргэж байгаа юм.
Марокко улс ирэх жилүүдэд зөвхөн хөлбөмбөгийн талбайд төдийгүй, дотоодын эдийн засаг, нийгмийн тогтвортой байдлаа хадгалахын төлөөх томоохон сорилттой тулгарч байна. Тэмцээн амжилттай болох эсэх нь зөвхөн цэнгэлдэх хүрээлэнгийн тоо бус, харин энэхүү төсөл жирийн иргэдийн амьдралд бодит өөрчлөлт авчрах эсэхээс шууд хамаарах болно.
