Уганда улсын Кампала хотод амьдардаг 19 настай Стефане Кулимушигийн хувьд сагсан бөмбөг бол зөвхөн оноо цуглуулах спорт биш юм. Эх орноосоо дүрвэж ирсэн олон залуусын адил тэрээр амьдралын хүнд хэцүү сорилттой тулгарсан ч, өдгөө өөртэйгээ ижил хувь заяатай хүүхэд, залууст сагсан бөмбөгийн дасгалжуулагч хийж, тэдэнд шинэ боломжийг нээж өгч байна.

Стефанегийн хувьд сагсан бөмбөгийн талбай бол нийгмийн гадуурхал, ядуурал, сэтгэл зүйн дарамтыг түр ч болов мартаж, багаар ажиллах, тэсвэр тэвчээр сурах талбар юм. Тэрээр дасгалжуулалтынхаа үеэр зөвхөн бөмбөг залах, шидэх техник заагаад зогсохгүй, залууст өөртөө итгэх итгэлийг суулгаж, тэднийг амьдралын зөв замаар явахад нь тусалдаг. Түүний хувьд энэхүү талбай нь эх орноосоо албадан гарсан хүмүүсийн хувьд гэр бүл, нөхөрлөл, аюулгүй орчныг бүрдүүлэгч гол цэг болжээ.

НҮБ-ын мэдээлснээр, дэлхий даяар дүрвэгсдийн тоо тасралтгүй өсөж байгаа бөгөөд тэдний ихэнх нь залуучууд байна. Ийм нөхцөлд Стефане шиг залуусын санаачилга нь нийгэмд маш чухал нөлөөтэй. Тэрээр өөрийн үлгэр дуурайллаар дамжуулан хүнд хэцүү цаг үед ч мөрөөдлөө орхихгүй байхын үнэ цэнийг харуулж байна.

Стефанегийн мөрөөдөл бол сагсан бөмбөгөөр дамжуулан илүү олон залууст боловсрол эзэмших, нийгэмд байр сууриа олох боломжийг олгох явдал юм. Түүний энэхүү жижигхэн мэт боловч агуу үйлс нь дүрвэгсдийн хуаранд амьдарч буй олон мянган залууст ирээдүйн гэрэл гэгээ болж байна. Спорт бол хэл соёл, гарал үүсэл үл хамааран хүмүүсийг нэгтгэж, амьдралыг өөрчлөх хүчтэй хэрэгсэл гэдгийг тэрээр бодит амьдрал дээр нотолсоор байна.