Өнгөрсөн зууны туршид хүн төрөлхтөн өсөн нэмэгдэж буй хүн амыг эдийн засаг, үйлдвэрлэл, цэргийн хүчин чадлын гол түлхүүр гэж үзсээр ирсэн. 1950 онд дэлхий 2.5 тэрбум хүн амтай байсан бол 2026 он гэхэд энэ тоо 8.3 тэрбумд хүрэх төлөвтэй байна. Ердөө 75 жилийн дотор хүн амын тоо 3.3 дахин өссөн нь хүн төрөлхтний түүхэн дэх хосгүй үзэгдэл юм.
Гэвч судлаачид энэхүү хурдацтай өсөлтийг тогтвортой байдал гэхээсээ илүүтэй түүхэн гажиг байж магадгүй гэж анхааруулж байна. Дэлхийн олон улс оронд төрөлт буурч, хүн ам хөгширч байгаа нь ирээдүйн хөдөлмөрийн зах зээл болон эдийн засгийн өсөлтөд томоохон сорилт авчирч байна. Хэрэв хүн амын тоо цаашид буурах хандлагатай болбол улс орнууд уламжлалт арга барилаар асуудлыг шийдэх боломжгүй болно.
Ирээдүйд аль улс орон амжилттай байх вэ гэдэг асуултын хариулт нь хүн амын тооноос бус, харин байгаа нөөцөө хэрхэн чадваржуулж, хүний чадавхыг бүрэн дүүрэн ашиглахаас хамаарах юм. Технологийн дэвшил, боловсролын чанар, инновацыг дэмжсэн бодлого нь хүн ам цөөрсөн ч эдийн засгийн тогтвортой байдлыг хангах гол хөшүүрэг болно.
Монгол Улсын хувьд ч энэ асуудал хамаатай. Хүн амын тоог нэмэгдүүлэхээс гадна иргэн бүрийн бүтээмжийг дээшлүүлэх, мэдлэгт суурилсан эдийн засгийг хөгжүүлэх нь дэлхийн жишигт нийцсэн ухаалаг алхам болох нь тодорхой байна. Хүн ам бол зөвхөн тоо биш, харин тухайн улсын хөгжлийн хөдөлгүүр байх ёстой.
