Шууд утга: Айлаас гуйж, хүнийд эрхлэхийн оронд өөрийн авдраа ухаж, өөрт байгаагаа ашигла гэсэн санаа. Өөрөөр хэлбэл, бусдаас юм харахаасаа өмнө эхлээд өөрийнхөө байгаа нөөц бололцоог хар гэсэн үг.
Гүн утга: Энэ зүйр үг хүнийг бие дааж, өөрийнхөөрөө арга замаа олоход сургадаг. Хүн заримдаа гаднаас тусламж, бэлэн боломж, хүний дэмжлэг рүү хамгийн түрүүнд хардаг. Гэхдээ олон тохиолдолд эхний гарц нь өөрт нь аль хэдийн байдаг. Энд байгаа “авдар” гэдэг нь зөвхөн эд зүйл биш, өөрийн чадвар, туршлага, хуримтлал, санаа, боломжийг ч хэлж байна. Бусдаас тус авч болохгүй гэсэн санаа биш, харин эхлээд өөрт байгаагаа дайчилж сур гэсэн ухаан юм.
Орчин үеийн залууст: Өнөөдөр энэ үг мөнгө, ажил, ур чадвар, бүтээл, амьдралын шийдвэр гээд олон зүйлд яг таарна. Зарим хүн “надад боломж алга”, “надад танил алга”, “надад хөрөнгө алга” гэж бодоод эхлэхээсээ өмнө шантраад орхидог. Гэтэл гар утас, одоо байгаа мэдлэг, ойр хүрээний хүмүүс, багахан хуримтлал, өөрийн цаг зав гээд ашиглаж болох зүйл ихэвчлэн аль хэдийн байдаг. Бүх зүйл төгс болохыг хүлээсээр байвал хүн хэзээ ч хөдөлж чадахгүй. Харин байгаа дээрээсээ эхэлдэг хүн л дараа дараагийн боломжоо өөрөө бий болгодог.
Сургамж: Өөрт байгаагаа дутуу бүү үнэл. Бусдаас горьдохоосоо өмнө өөрийн нөөц, чадвар, боломжоо бүрэн ашиглаж сур. Том эхлэл заавал төгс нөхцөлөөс биш, байгаа юмаа зөв ашигласнаас гардаг.
Жишээ: Нэг хүн бичлэг хийж эхэлмээр мөртлөө “надад үнэтэй төхөөрөмж алга” гээд хойшлуулж болно. Гэтэл утас нь зураг авахад хангалттай, гэртээ чимээгүй булан байж болно, өөрөө ярих сэдэв ч бэлэн байж болно. Эсвэл жижиг ажил эхлүүлэх хүн “их мөнгөтэй болчихоод эхэлье” гэж бодож суудаг. Гэвч эхний ээлжинд өөрийн ур чадвараар үйлчилгээ үзүүлээд, бага багаар орлогоо өсгөж болдог. Өөрийн авдраа ухаж эхэлсэн хүн л урагшилдаг.
Товч: Эхлээд өөрт байгаагаа ашигла, дараа нь бусдаас тус эр.