Шууд утга: Арслангийн зоригийг үнэг хэрэглэж чадахгүй, үнэгний заль мэхийг арслан хэрэглэх шаардлагагүй. Амьтан бүр өөрийн араншинтай, өөрийн арга ухаантай, өөрийн хүчтэй гэсэн санаа.
Гүн утга: Хүн бүрт өөрийн онцлог, давуу тал, амьдрах арга барил гэж бий. Нэг хүнд тохирдог чанар нөгөөд нь заавал тохирно гэсэн үг биш. Зарим хүн шулуун зоригтойгоороо урагшилдаг бол, зарим нь ажигч ухаан, овсгоогоороо асуудлыг шийддэг. Гол нь бусдын арга барилыг сохроор хуулбарлах биш, өөрийнхөө мөн чанарыг таньж, түүндээ тохирсон хүчээ ашиглах нь илүү зөв. Энэ зүйр үг хүн бүрийн чадал өөр өөр хэлбэртэй байдгийг сануулж байна.
Орчин үеийн залууст: Одоо үед амжилтыг нэг л дүр зурагтай ойлгох нь элбэг. Чанга ярьдаг хүн л манлайлагч, олны анхааралд байдаг хүн л мундаг, эсвэл их овжин хүн л ашигтай явж чадна гэж боддог. Гэтэл үнэндээ тайван хүн ч сайн удирдаж чадна, дуу цөөтэй хүн ч хүчтэй нөлөө үзүүлж чадна, шударга хүн ч амжилттай зам бүтээж чадна. Өөрт зохихгүй дүрд хүчээр орох тусам хүн ядарна, бас жинхэнэ чадвараа бүдгэрүүлнэ. Өөрийнхөөрөө байж чадсан хүн л урт замд тогтвортой явдаг.
Сургамж: Бусдын хүчийг атаархаж харахаас илүү өөрийн хүчийг олж хар. Хүнд хэрэгтэй зүйл нь дандаа өөр хүний давуу тал биш, харин өөрт нь яг таарах арга барил байдаг. Өөрийн зан чанар, чадвар, арга ухаанаа зөв таньсан хүн илүү баттай алхдаг.
Жишээ: Нэг залуу олон дагагчтай, байнга хурц тод ярьдаг хүнийг хараад “амжилтад хүрэхийн тулд би яг ийм байх ёстой” гэж бодож болно. Гэтэл тэр өөрөө тайван, ажигч, гүнзгий сэтгэлгээтэй хүн байж мэднэ. Хэрэв өөртөө тохироогүй хэв маягийг хүчээр дуурайвал удалгүй туйлдаж, хийж байгаа зүйл нь ч хиймэл санагдана. Харин өөрийн өнгө төрх, өөрийн арга барилаар тууштай явбал хүмүүс түүнд илүү итгэнэ, өөрөө ч илүү удаан зам туулна. Өөрт тохироогүй зориг ч хэрэггүй, өөрт зохихгүй заль ч хэрэггүй гэсэн үг.
Товч: Хүн бүрийн хүч өөр. Өөрт таарах арга л хамгийн хэрэгтэй.