Шууд утга: Далайд ус хэчнээн нэмэгдсэн ч “боллоо” гэж дүүрч ханахгүйтэй адил мэргэн хүн хэчнээн их ном үзэж, мэдлэг авсан ч сурахаа зогсоодоггүй. Өөрөөр хэлбэл, жинхэнэ ухаант хүн мэдлэгт хэзээ ч цаддаггүй.
Гүн утга: Ихийг мэддэг хүн л өөрт нь мэдэхгүй зүйл ямар олон байдгийг илүү сайн ойлгодог. Тиймээс мэргэн хүн “би хангалттай мэддэг” гэж бардахгүй, харин улам даруу болж, улам ихийг сурахыг хүсдэг. Энэ зүйр үг мэдлэг гэдэг дуусдаг зүйл биш, харин тэлсээр байдаг ертөнц гэдгийг хэлж байна.
Орчин үеийн залууст: Одоо үед мэдээлэл маш хурдан, маш ойр болсон. Хэдэн богино бичлэг, хэдэн нийтлэл, хэдэн тайлбар үзээд л тухайн сэдвийг ойлгочихлоо гэж бодох амархан. Гэхдээ өнгөц мэдэх нь нэг өөр, үнэхээр эзэмших нь огт өөр. Ажил, хэл, технологи, сэтгэлзүй, бизнес гээд аль ч салбарт сурч дуусна гэж байдаггүй. Өсөж яваа хүмүүсийн ялгаа нь “би боллоо” гэж зогсохгүй, байнга шинэ зүйл сурсаар байдагт оршдог.
Сургамж: Сурахаас бүү халшир. Мэдлэг бол нэг удаа аваад дуусчихдаг зүйл биш, насан туршид баяжуулж явдаг хөрөнгө. Ихийг мэдэх тусам илүү ихийг сурах хүсэлтэй байх нь жинхэнэ ухааны шинж.
Жишээ: Нэг залуу анхны ажлаа аваад “одоо надад хангалттай” гээд зогсож болно. Гэтэл ажиллах арга барил өөрчлөгдөнө, хэрэгсэл шинэчлэгдэнэ, зах зээлийн хэрэгцээ ч хувьсана. Харин тасралтгүй сурч, уншиж, өөрийгөө ахиулж явдаг хүн жил ирэх тусам улам чадвартай, улам үнэ цэнтэй болдог. “Мэргэд номоор ханадаггүй” гэдэг нь яг энэ — мэдлэгтэй хүн л мэдлэгийн үнэ цэнийг улам сайн ойлгодог.
Товч: Жинхэнэ ухаантай хүн сурахаас хэзээ ч ханадгүй.