Шууд утга: Хэчнээн тэжээсэн ч цаддаггүй нохой эзэндээ ашиг өгөхгүй, зөвхөн зардал болдог. Хэзээ ч ханадаггүй зүйл нь тэжээж байгаа хүнийхээ хүчийг л сорно гэсэн санаа.
Гүн утга: Энэ зүйр үг хэзээ ч сэтгэл нь ханадаггүй хүн, эсвэл хэзээ ч үр дүн өгдөггүй зүйлд хүч зарцуулахын хор уршгийг хэлдэг. Өгөх тусам дуусдаггүй, тусалсныг үнэлдэггүй, өөрөө өөрчлөгдөх санаагүй нэгэнд хичнээн зүйл өгсөн ч тэр нь нүх рүү хийсэнтэй адил. Асуудал нь өгч байгаа хүний өгөөмөр сэтгэлд биш, харин ханах цэггүй харилцаанд байдаг. Өгөөмөр байх нь буян, харин хязгаараа мэдэхгүй өгөх нь өөрийгөө шавхах зам. Хэмжээгээ мэдэхгүй тусламж эцэстээ хоёр талыг хоёуланг нь сульдаадаг: нэг нь ядарч, нөгөө нь хэзээ ч бие даахаа больдог.
Орчин үеийн залууст: Найздаа дахин дахин мөнгө зээлүүлдэг, гэр бүлийнхээ нэг гишүүний зардлыг байнга даадаг, эсвэл хариу нь мэдэгдэхгүй ажилд жилээр хүчээ зарцуулдаг — эдгээр бүгд танил дүр зураг. Эхэндээ “нэг л удаа”, “тусалъя л даа” гэж эхэлдэг ч тэр нь тогтолцоо болж хувирдаг. Сошиал дээр ч ялгаагүй: хэзээ ч сэтгэл нь ханадаггүй хүнд анхаарал, цаг, урмаа зарцуулаад эцэстээ өөрөө хоосорч үлддэг. Тусламж бол зөв зүйл, гэхдээ тусламж нь хүнийг босгож байх ёстой, чамайг унагаж байх ёсгүй.
Сургамж: Өгөөмөр сэтгэл хязгаартай байх ёстой. Тусламж чинь нөгөө хүнийг өөрчилж, өсгөж байгаа эсэхийг хар. Хэрэв юу ч өөрчлөгдөхгүй байвал тэр нь тусламж биш, зүгээр л гарз.
Жишээ: Нэг залуу найздаа гурван жил дараалан мөнгө зээлүүлж, ажил олоход нь тусалж, байр түрээслэхэд нь батлан даалт хийжээ. Найз нь бүгдийг хүлээж авсан ч ажилдаа тогтдоггүй, зээлээ буцааж өгдөггүй хэвээр байв. Дөрөв дэх жилдээ залуу өөрөө өртэй болж, эцэст нь “үгүй” гэж хэлэхэд найз нь гомдов. Тэр өдөр залуу нэг зүйлийг ойлгосон: гурван жилийн турш тэр хүнд тусалж байгаагүй, зүгээр л түүний хариуцлагыг өөр дээрээ авч явсан байжээ.
Товч: Хэзээ ч ханадаггүй зүйлд хүч зарцуулах нь тусламж биш, гарз. Өгөөмөр сэтгэлдээ хязгаар тавьж сур.