АНУ-ын кантри хөгжмийн ертөнцөд өөрийн гэсэн өвөрмөц өнгө аясаараа танигдсан дуучин, дуу зохиогч Эшли Монро саяхан гаргасан шинэ цомгоороо олны анхаарлыг татаж байна. Тэрээр кантри хөгжмийн төв гэгддэг Нэшвилл хотын хөгжмийн салбарын дотоод асуудал болон өөрийн мэдэрч буй үл үзэгдэх байдлын талаар тун илэн далангүй ярьжээ.
Эшли Монро нь олон жилийн турш авьяаслаг уран бүтээлч гэдгээрээ хүлээн зөвшөөрөгдсөн ч, томоохон хөгжмийн шагнал гардуулах ёслолуудад үргэлж орхигдож ирсэн байна. Тэрээр саяхан өгсөн ярилцлагадаа "I Hate Nashville" (Би Нэшвиллийг үзэн яддаг) хэмээх дуугаа хөгжмийн салбарын хамгийн том тайзан дээр дуулахыг мөрөөддөг талаараа дурджээ. Энэ нь зүгээр нэг дуу бус, харин салбарын шударга бус байдал болон артистуудыг үнэлэх үнэлэмжийн эсрэг гаргаж буй түүний эсэргүүцэл юм.
Түүний шинэ цомог нь зөвхөн хөгжим төдийгүй, уран бүтээлч хүний хувьд амсаж буй сэтгэл зүйн дарамт, ганцаардлыг илэрхийлсэн байна. Кантри хөгжмийн салбар нь уламжлалт хэв маягтаа баригдаж, шинэ санаачилга болон өөр өнцгөөс хардаг уран бүтээлчдийг үл тоомсорлох хандлагатай байдаг гэж олон хүн шүүмжилдэг. Эшли Монро энэхүү дуу хоолойгоо өөрийн уран бүтээлээрээ дамжуулан хүргэж байгаа нь залуу сонсогчдын дунд багагүй маргаан, хэлэлцүүлгийг өрнүүлж байна.
Хэдийгээр салбарын томоохон шагнал, нэр хүнд түүнийг тойрч байгаа ч, Эшли Монро өөрийн үнэнч сонсогчдын дунд хүлээн зөвшөөрөгдсөн хэвээр байна. Түүний энэхүү зоригтой алхам нь зөвхөн кантри хөгжим гэлтгүй, урлагийн салбарт өөрийн байр сууриа олох гэж буй олон залуу уран бүтээлчдэд урам зориг өгч байна.
