Талийгаач болох гэж буй хүмүүст сэтгэл санааны дэмжлэг үзүүлэх, үхлийн айдастай нүүр тулахад нь туслах үхлийн “дулаацагч” буюу сэтгэлийн асрагч гэх мэргэжил сүүлийн жилүүдэд дэлхий дахинд хүч түрэн орж ирж байна. Энэхүү мэргэжил нь зөвхөн өвчтөнд төдийгүй, тэдний гэр бүл, хайртай дотны хүмүүст нь ч тусалдаг байна.
Тэгвэл үхлийн “дулаацагч” гэж хэн бэ? Тэд яг юу хийдэг вэ? Үндсэндээ тэд бол өвчтөний бие махбодийн хэрэгцээнд бус, сэтгэл санааны хэрэгцээнд анхаарлаа хандуулдаг хүмүүс юм. Тэд өвчтөнтэй ярилцаж, айдас түгшүүрийг нь сонсож, дурсамжуудаа хуваалцаж, үхлийн талаарх ойлголтыг нь өөрчлөхөд тусалдаг. Зарим тохиолдолд үхлийн “дулаацагч” нь өвчтөний сүүлчийн хүслийг биелүүлэхэд ч тусалдаг.
Энэхүү мэргэжлийн эрэлт хэрэгцээ өсөн нэмэгдэж байгаа нь орчин үеийн нийгэмд үхлийн талаарх яриа хэлэлцүүлэг хангалттай явагдахгүй байгаатай холбоотой байж болох юм. Бид үхлээс айдаг, үүнийг ярихаас зайлсхийдэг. Үхлийн “дулаацагч” нь энэ айдсыг даван туулахад туслах зорилготой юм.
Монголд энэ төрлийн мэргэжил хараахан хөгжөөгүй байгаа ч, цаашдаа хөгжих бүрэн боломжтой. Ялангуяа, хүн амын насжилт нэмэгдэж, ахмад настнуудад үзүүлэх сэтгэл зүйн дэмжлэг улам бүр чухал болж байгаа энэ үед үхлийн “дулаацагч”-ийн үүрэг асар их байх болно.
Эцэст нь, үхлийн “дулаацагч” бол зөвхөн үхэлд бэлтгэхэд туслах төдийгүй, амьдралыг бүрэн дүүрэн утга учиртай өнгөрүүлэхэд урам зориг өгдөг хүмүүс юм. Тэд бидэнд үхэл бол аймшигтай зүйл биш, харин амьдралын нэг хэсэг гэдгийг сануулдаг.
